Wiadomości na temat literackiej Warszawy.
Ciętych felietonów satyrycznych, których kilka opublikował na łamach „Gazety Warszawskiej". Pod piórem doświadczonego młodzieńca (miał wtedy zaledwie 27 lat, ale doświadczenie sześćdziesięciolatka) pojawiły się wtedy karykatury warszawskich kokietek (Pantomimy kobiet), a obok kokietek poczęli harcować dandysi (Milionerzy w perspektywie) i szulerzy (Historie zielonych stolików), odsłaniając przed poczciwymi mieszczuchami tajemnice swojego życia. Felietony Boguckiego szybko rozsławiły imię utalentowanego autora i zyskały mu umowę z księgarzem, któremu dostarczył wkrótce spory tom takich utworów, zatytułowany Wizerunki społeczeństwa warszawskiego (1844) i zawierający czternaście barwnych, dowcipnych i doskonale zaobserwowanych obrazków obyczajowych z życia ówczesnej Warszawy, dopełnionych po dziewięciu latach siedmioma seriami nowych szkiców satyrycznych. Tego rodzaju zainteresowanie okazywane owej „maskaradzie cnót towarzyskich" to jednak tylko jedno oblicze naszego pisarza i to oblicze łagodniejsze.