Wiadomości na temat literackiej Warszawy.
Nie ze względu na fabułę zresztą ani też na psychologię jej bohaterów, ale ze względu na długi szereg zawartych w niej kapitalnych obrazków warszawskich, zarówno obyczajowych, jak i ściśle topograficznych. Stroje elegantek i łachmany żebraczek, rekwizyty osobistego życia (tabakierka, cybuch itd.) i realia ówczesnych mieszkań warszawskich (kołatka, dzwonek, lampa, kominek, pogrzebacz), szulerka w Hotelu Gerlacha i obiady Pod Studnią, Jatki i Wolnica, Prochownia i Gospoda Orylów, Grabarnia Sw. Rocha i Cmentarz na Powązkach, szychty na Solcu i Góry Dynasowskie — oto niektóre tylko tematy i motywy tej arcyinteresu-jącej powieści. Cóż dopiero powiedzieć o jej opisach bardziej szczegółowych, jak na przykład następujący, poświęcony słynnej Górze Gnojowej (poniżej ulicy Celnej na Starym Mieście): „W porze słoty jesiennej widok tego miejsca jest prawie nie do opisania odrażający. Z jednej strony ulica spuszcza się ku Wiśle — zaczynając od Bugaju, rząd domów niedbale utrzymywanych, w których wszystkie okna od niepamiętnych czasów zanieczyszczone, większa część potłuczonych lub pozalepianych papierem.